$5 Raspberry Pi Zero vooral voor westerse gadgetfans

De derde wereld is voor goedkope mini-pc's vooral een leuke bijkomstigheid.

Raspberry Pi, OLPC, Classmate PC. Allemaal computers die zijn uitgebracht met een idealistische grondslag. Maar heeft het ook daadwerkelijk impact op de derde wereld, of zijn het vooral leuke speeltjes voor ons westerlingen?

Vandaag bracht Raspberry Pi naar buiten dat ze met een nog goedkopere versie van hun $35 kostende computer naar buiten kwamen. De Raspberry Pi Zero, die $5 dollar kost, zou een nieuwe toevoeging moeten zijn aan de goedkope computers die gebruikt moeten worden om kinderen te leren programmeren of als goedkope computer kunnen worden ingezet in derde wereld landen. Dat zijn mooie idealen, maar op de een of andere manier lijkt het er altijd op dat idealistische IT-projecten voor kinderen (in de derde wereld) eindigen op de tv-meubels en -schoten van welvarende westerlingen. Zulke ideeën worden altijd vol bombarie aangekondigd en bejubeld door het publiek, maar wie even verder leest, ontdekt dat er onder het dunne laagje ideële complimenten vooral een grote egoïstische ondertoon heerst.




Gadgets

Nu hebben de mensen van Raspberry Pi nooit onder stoelen of banken geschoven dat de goedkope computer ook gebruikt kon worden voor allerhande projectjes als mediacenters, gadgets, robots en andere techy oplossingen. Maar als je het internet een beetje afstruint, kom je erachter dat het aantal idealistische oplossingen een stuk lager ligt dan het aantal westerse fans dat het computertje gebruikt als mediacenter of andere gadget. Dit ligt bijvoorbeeld bij andere idealistische projecten niet anders.



Olpc

Neem nou het One Laptop per child programma, een non profit intitatief opgezet met het doel om goedkope laptops te maken en te distribueren in de derde wereld. Deze actie werd wereldwijd bekend als the $100 laptop. Via het Give one get one programma konden gebruikers een goedkope laptop aanschaffen voor een paar honderd dollar en er op die manier eentje doneren aan een kind in een derde wereldland. Al snel ontstonden er op enkele fora plannen om de $100 versie massaal te importeren om hier ook zo goedkoop mogelijk te kunnen stoeien met de computer. Het hielp ook niet echt dat het project uiteindelijk gigantisch flopte. De bestuurder van het project, Nicolas Negroponte, werd onder andere beschuldigd van "het niet naleven van het ideaal van OLPC" en als enige doel hebben zoveel mogelijk laptops te verkopen.