2016 wordt een spannend jaar voor Google, waarin de Europese Commissie een hard oordeel zou kunnen vellen over het vermeende machtsmisbruik van het internetbedrijf en dat van zijn systeemsoftware Android.


Het is nog steeds wennen, die nieuwe naam voor de houdstermaatschappij van Google, Aplhabet. In augustus kondigde het bedrijf een splitsing aan: De zoekmachine, Google Ads, Google Maps, Google Apps, YouTube en Android bleven Google heten, maar alle hobbyprojecten van Google oprichter Larry Page kregen een nieuwe bestemming.

Android-baas Sundar Pichai werd het nieuwe (oude) gezicht van Google, maar veel andere onderdelen als Nest en Google Fiber (glasvezel) worden losse ondernemingen met eigen CEO.

En het einde van de megasplitsing is nog niet in zicht. Er komt een apart bedrijf voor de ontwikkeling van zelfsturende auto’s, die Google waarschijnlijk samen met Ford gaat maken. Het verklaart mogelijk ook de keuze voor de naam Alphabet. Elk project kan zo langzamerhand een letter in het alfabet claimen.

Als onderdeel van de reorganisatie besloot Google ook zijn sociale netwerk Google Plus aan te pakken, waarbij volmondig erkend werd dat het netwerk niet aan de hoge ambities voldeed. In de loop van 2015 werd Google Plus verder ontmanteld. Zo verwijderde Google het foto-onderdeel uit Google Plus. De onderdelen Communities en Collecties bleven. Ook Hangouts krijgt vermoedelijk een make over na geruchten over een nieuwe berichtendienst met slimme chatbots. Google dreigt de slag om de berichtendiensten te verliezen.

Android

Voor Android was het eigenlijk een opvallend rustig jaar. Google lanceerde een minieme update voor Android (Marshmallow), naast twee nieuwe Nexus toestellen waarvan niemand echt achterover viel.

Belangrijker leek de lancering van Android Pay, een tegenhanger van Apple Pay. Google claimde bij de Amerikaanse start in september al enkele miljoenen locaties waar Android Pay wordt geaccepteerd, zoals Macy’s, Walgreens, Subway, Whole Foods en Toys R Us. Na China wil Google Android Pay in de rest van de wereld uitrollen.

De zoekmachine van Google hield de gemoederen ook bezig. Sinds april houdt ’s werelds meest gebruikte zoekmachine rekening met de ‘mobielvriendelijkheid’ van een website. Sites krijgen een lagere ranking als die alleen uit Flash animaties bestaan, of slecht leesbaar zijn op kleine schermen. Voor de impact werd maandenlang gevreesd, maar in de praktijk blijkt de schade mee te vallen. Sites met een lagere ranking zagen hun verkeer wel teruglopen, tot 10 procent.

Brussel

2016 wordt mogelijk het een spannendste jaar voor Google sinds tijden. Dat heeft alles te maken met een conflict dat afgelopen jaar wederom tot een patstelling leidde.

Gedurende heel 2015 lag Google in de clinch met de Europese Commissie. In april lanceerde Brussel na vijf jaar onderzoek een officiële aanklacht tegen het Amerikaanse concern. Volgens Brussel misbruikt Google zijn dominante marktpositie door zijn eigen diensten voorrang te geven bij zijn zoekmachine. Ook werd een onderzoek naar de monopoliepositie van Android aangekondigd.

In augustus beet Google, nadat het volgens The Guardian zelfs Amerikaanse politici betaalde om Brussel onder druk te zetten, flink van zich af. ‘De aanklacht is verkeerd: feitelijk, juridisch en economisch’, foeterde het bedrijf. Brussel zou Google te veel macht hebben toebedeeld, onvoldoende rekening hebben gehouden met de informatievoorziening van sociale media en met rivalen als Amazon.

Sindsdien is het stil gebleven. Het concern hangt een boete boven het hoofd die kan oplopen tot 10 procent van de jaaromzet. Dat zou neerkomen op ruim 5,6 miljard euro. Of en wanneer het zwaard van Damocles valt weet niemand. Brussel zal een torenhoge boete moeten afwegen tegen mogelijke consequenties. Google is immers ook een belangrijke werkgever en investeerder in Europa.

Nog meer slecht nieuws: de Europese Commissie wil de komende tijd ook gaan onderzoeken of Google en anderen moeten betalen voor korte knipsels die zij van andere media opnemen. Ook dit onderzoek volgt op klachten van een aantal grote Europese uitgevers, waaronder het Duitse Axel Springer.